Yeni PCI: Komünist Parti gizli olmalı!

UKH`in bileşenlerinden Yeni İtalya Komünist Partisinin, Tarihsel İtalya Komünist Partisinin 100 yılında Partinin merkezi yayın organı La Voce (Ses) 68 de yayınlanan Parti anlayışı üzerine makaleye yer veriyoruz. Marksizm Leninizm Maoizm ideolojisini temel alan UKH Partilerinin temel teorik yaklaşımlarını yada güncel değerlendirmelerini paylaşmaya devam edeceğiz. Bu konuda, Proletarya enternasyonalizmi ve okurlarımızın UKH hakkında kaynağından aydınlanması temel hareket noktamızdır. Devrimci Demokrasi

*****

Burjuvaziye karşı savaş açmak isteyenler (yeni) İtalya Komünist Partisine kaydolmalı veya onunla işbirliği yapmalıdır.

1. PCI’nin Yüzüncü Yılı ve Parti’nin gizliliği

İlk PCI’nin yasadışılık dönemi, kuruluşunun yüzüncü yılı olan 21 Ocak 1921’de uyandırılan tartışmada daha az mevcut olan konulardan biridir. Ancak yaklaşık yirmi yıl boyunca, 1926’dan (Mussolini ve Vittorio Emanuele III’ün özel yasaları çıkardığı yıl) 1943-1945 döneminin direnişine kadar, İtalya’daki ilk PCI tamamen yeraltında faaliyet gösterdi, yasalarca yasaklandı ve faşist rejimin siyasi polisi tarafından sert bir şekilde zulüm gördü. Bu koşullarda, PCI ‘nin (1943’te Komünist Enternasyonali’nin (IC) dağılmasına kadar PCd’I olarak adlandırılan) faşist rejimin kurulması ve pekiştirilmesiyle ve IC’nin yönetimi altında, gizlilikten ve şiddetli anti-komünist baskı bağlamında uğradığı yenilgiden kurtulduğu, ülkedeki örgütlenmesini ve işçiler ve halk kitleleri arasında kök saldığı bu koşullardaydı. Yani Gizlilik koşullarında Parti, 1943’te kendisini Direniş’in başına yerleştirmesine izin veren güçleri biriktirdi.

Faşist rejimin kurulması ve pekiştirilmesi, Lenin’in 1922’de Rus Devrimi’nin Beş Yılı’nda yazdıkları ilk PCI ve İtalyan devrimcilere (yeni doğan PCI’nin içindekiler ve hala PSI saflarında kalanlar) hitap eden dünya devrimi umutları içindi: “yabancı yoldaşlar Rus deneyimini iyi sindirmelidir. Bunun nasıl olacağını bilmiyorum. Belki de örneğin İtalya’daki faşistler, İtalyanlara henüz yeterince eğitimli olmadıklarını, ülkelerinin henüz centonerilere karşı garanti altında olmadığını göstererek bize büyük hizmetler vereceklerdir”. Belli ki Lenin, Almanya ve diğer Avrupa ülkelerinde benzer ve daha kötü şeylerin olacağından şüphelenmedi. 1922’de İtalyanları Rus Devrimi’nin deneyimini incelemeye ve İtalya’daki sosyalist devrime giden yolu detaylandırmaya çağırmak için hitap etti.

İlk PCI’nin zorlandığı gizlilik koşulu Faşizmin bir zaferiydi. Ancak aynı zamanda Faşizmin İtalyan komünist hareketinin eğitimine verdiği bir hizmetti. Aslında faşist baskı, Parti’yi 1921’deki anayasası ile İtalyan proletaryası önünde üstlendiği görevlere, yani sosyalizmin kurulması mücadelesine yönlendirmeye zorladı. İİt’nin gizliliği ve desteği sayesinde Parti, temelde diğer partilerin başına gelen gibi faşist baskıyla ortadan kaldırılmadı, örgütünü yeniden inşa etti ve Faşizme karşı direnişi harekete geçip besleyebilmesini sağlayan güçleri biriktirdi. Ancak bu savunmacı ve gecikmiş bir gizlilikti: hala 1926’da, Roma’ya yapılan yürüyüşten dört yıl sonra ve Faşizm demir ve ateşle kendini kurduktan sonra, Parti liderleri yasal kamu faaliyeti marjlarını oyabileceğinden emindi. Antonio Gramsci’nin parlamentodan eve dönerken tutuklanma hikayesi semboliktir. (1) Bu yüzden Parti, olaylar tarafından sosyalizm mücadelesinin bir savaş biçimine sahip olduğu ve gizli hareket ederek kendini buna göre düzenlemek gerektiği fikrini kabul etmek zorunda kaldı.

Hapishanenin Defterlerindeki Gramsci, sosyalist devrimin temasını, bir pozisyon savaşı olarak ele aldı (2) ancak ne o ne de Parti liderleri faaliyette kalmadı veya Komünist Enternasyonal (ideolojik olan, PCI’nin siyasi ve örgütsel arka planı, günümüz komünistlerinin sahip olmadığı bir arka plan) Avrupa ve Kuzey Amerika’nın “demokratik” emperyalist ülkelerinde Komünist Partinin, sosyalist devrimin Genelkurmay Başkanlığı’nın, burjuvazinin kontrolünden uzak, gizli bir parti olarak en başından beri stratejik olarak örgütlenmesi gerektiğini anladı.

Aslında, İtalyan Komünistleri tarihinde, kamusal düzeyde örgütlenmek her zaman norm olmuştur. Bu, geniş kitlelere kendi propagandalarıyla ulaşma, burjuva siyasi mücadelesine, sendikal harekete vb. Bunun yerine, yasadışı ve gizli çalışma, en karanlık dönemlerde (örneğin faşist dönemde olduğu gibi) zorlandığı bir yoksunluk veya belirli hukuk dışı faaliyetler için başvurulması gereken kamusal ve yasal çalışmaların bir eki olarak kabul edildi (faşist squadrism’e karşı savaş ekiplerinin organizasyonu gibi). (3)

1. Bkz. Giuseppe Fiori, Vita di Antonio Gramsci, ed. Laterza 1966 s. 254. Bölüm ayrıca Devrim olmadan Proletaryalılarda Renzo Del Carria’yı ele alıyor (bölüm XIX Faşist dönemde mücadelenin başındaki işçi sınıfı ve parti). Montagnana’nın anılarından alıntı yapan Del Carria, birçok yoldaşın Gramsci’ye sınır dışına çıkmasını önerdiğini, ancak “o anda yerinin Parlamento olduğuna inandığı için buna karşı çıktığını yazıyor: belki de insanlarla konuşmanın hala mümkün olabileceği tek tribün: o Tribüne bile ulaşamadı”.

2. Bkz. Hapishane Defterleri 7 (paragraf 16), 10 (paragraf 9), 13 (paragraf 7) ve diğerleri.

3. İkinci Kongresi (17 Temmuz-7 Ağustos 1920) tarafından onaylanan Komünist Enternasyonale kabul için 21 koşulun üçüncüsü şöyleydi: “Avrupa ve Amerika’nın hemen hemen tüm ülkelerinde sınıf mücadelesi bir iç savaş dönemine girer. Bu koşullar altında komünistler burjuva yasallığına güvenemezler. Her yerde, yasal organizasyonun yanı sıra, kararlı anda devrime karşı görevini yerine getirebilecek gizli bir organ yaratmalılar. Kuşatma durumu veya istisnai yasalar nedeniyle komünistlerin tüm işlerini yasal olarak yürütemediği tüm ülkelerde, hiçbir tereddüt göstermeden yasal faaliyetleri yasadışı faaliyetlerle birleştirmeleri gerekir.”

Bunun kanıtı, 1945’te, kurtuluştan sonra ve demokratik-burjuva hakları geri kazandıktan sonra, Togliatti’nin yönettiği PCI’nin, çizgi ve siyasi eylem düzeyinde, eski İtalyan Sosyalist Partisi’nin eski ihtişamına geri dönmesi ve birkaç yıl içinde faşizme karşı gizli mücadelede ve ardından Direniş’te sertleşen devrimci kadro örgütünü tasfiye etmesidir.

21 Ocak 1921’den bu yana geçen 100 yıl, komünist partinin ilk PCI’nın ifade ettiği rol ve özelliklerin kavisi ne öğretiyor? Sosyalist devrimin Genelkurmay Başkanı olarak Komünist Parti’nin burjuvazinin kontrolünden uzak ve dolayısıyla stratejik açıdan gizli bir parti olması gerektiğini. Kadroları ve üyeleri, iç işleyişi, örgütsel kaynakları vb. Gizli olmayan komünist partinin yenilgiye mahkum olduğunu:

1. Burjuvazinin kontrolünden uzak olmadığı için ve bu nedenle, faşizm sırasında ilk PCI’nin başına geldiği gibi, düşmana ondan kurtulma ve uygun gördüğü zaman da bastırma imkanı sunar,

2. çünkü kendi çizgisini detaylandırmak ve sosyalist devrimi inşa etmeyi amaçlayan kendi eylemini geliştirmek ideolojik ve politik olarak özgür değildir ve Direniş’den sonraki ilk PCI’da olduğu gibi, düşmanın kendisine verdiği eylem zemininde (seçimler, sendika vb.) fosilleşmeye mahkumdur.

İlk PCI deneyiminin incelenmesi, faşist rejimin dayatmasıyla da olsa gizli kaldığında, işçi sınıfının iktidar mücadelesinde ulaştığı en yüksek nokta olan direniş’i yönlendirecek güçleri biriktirebildiğini göstermektedir. (4) Bu, Parti’nin neredeyse 15 yıllık gizli faaliyetlerinin bir sonucuydu, çeşitli mücadele biçimleri birleştirilerek yürütülür: kapitalist ve kamu şirketlerinde grevlerin ve yasadışı örgütlerin teşviki, Cumhuriyeti savunmak için İspanya savaşına katılım için gönüllülerin örgütlenmesi, Parti’nin gizli üyelerinin kitle örgütlerine ve faşist sendikalara sızması ve müdahalesi, 8 Eylül 1943’tan sonra Faşizme karşı silahlı mücadelenin örgütlenmesi. (5) Bunun yerine, yasal ve kamu partisi olarak hareket ettiğinde, iki kez, elindeki devrimci potansiyeli dağıttı: Ocak 1921’de anayasasından sonra bir ilk (Kızıl Bienal’in sonunda ve Arditi del Popolo hareketi ortaya çıkarken) ve 1945’ten sonra ikinci kez (Parti’nin muzaffer anti-faşist Direnişten dönmesiyle). Tarih, “hukukun sınırları içinde devrimci bir parti” hukuk anlayışının ya düşman tarafından yenilgiye uğratılmasına (Faşizm’de olduğu gibi) ya da düşman tarafından dahil edilmesine yol açtığını göstermiştir (PCI’nin halk kitleleri arasında yürüttüğü büyük örgütsel ve kültürel çalışmalara rağmen, kindar mücadeleleri ve parlamenter taraflarını destekleyen bir parti olarak direniş’in ardından Ponti Cumhuriyeti rejimine PCI’nin entegrasyonunda olduğu gibi).

4. Direnişte pci sınırları hakkında daha fazla bilgi için, lütfen Makaleye bakın PCI’de iki satır arasında 1943 ve 1947 arasında La Voce 67.

5. Parti’nin popüler kitleler arasındaki gizli aktivitesine nüfuz etme yeteneğinin ne olduğunu fark etmek için (düşmanın ardından örgütlenen kitleler arasında bile), Davide Lajolo’nun il voltagabbana otobiyografisini okumanızı öneririz. Lajolo, 8 Eylül 1943’e kadar İspanya’da cumhuriyet karşıtı bir savaşçı olan Ulusal Faşist Parti’nin bir üyesiydi, daha sonra Piedmont’ta önemli bir üs haline gelen partizan hareketi aracılığıyla PCI tarafından işe alınmadan önce ordunun kaptanıydı. Lajolo’nun biyografisi genel olarak düşman kampında hareket ederek güç biriktirmeyi amaçlayan çalışmalarımız için yararlı bir okumadır.

İlk PCI geleneğinin bir sonucu olarak, ülkemizde, bugün komünist harekete ve onun savunucularına ait olduğunu beyan edenler arasında, komünist partinin rolü ve görevlerine ilişkin yasal bir anlayış, “burjuva devletinin çıkardığı hukukun sınırları içinde devrimciler” anlayışı, kökenlerine inmek, ağırlıklı parti anlayışı da II Uluslararası’da yer almıştır. 1926’da Stalin, Leninizm İlkeleri ‘ndeşöyle yazdı: “(…) II International’ın partileri proletaryanın devrimci mücadelesine uygun değildir, işçileri iktidarın fethine götüren savaşlara uygun değildir, sadece seçim kampanyaları ve parlamento mücadelesi için bir aygıttır. Bu, II International fırsatçılarının hakimiyeti döneminde, proletaryanın temel siyasi örgütlenmesinin neden parti değil, parlamento fraksiyonu olduğunu açıklar. Parti o zaman, bildiğiniz gibi, meclis fraksiyonunun unsurlarının hizmetkarıydı. Bu şartlarda, böyle bir partinin liderliğinde, proletaryanın devrime hazırlanmasından söz edilemeyeceği açıktır.”

Bunlar, ilk PCI’dan devraldığımız ve bugün hala hayatta kalan partinin yasal anlayışının kökenleridir: Marco Rizzo’ya seçmenlerde bariz bir biçimde (“eğer birisi sosyalist devrimi yapmayı düşünüyorsa, 118’i çağırmak vardır” sık sık kaçınan bir durumdur. konuşmalarında), partiyi sendikal faaliyetlerinin bir büyümesi olarak gören gruplarda ve üslerde daha az bariz bir biçimde: Aldo Milani ve SI Cobas’ın liderlik grubu, Komünistler Ağı ve Temel Sendika Birliği başkanları. İkincisine yakışır, her zaman Leninizm İlkeleri’nde Stalin doğallık hakkında yazar. “Doğallık teorisi fırsatçılık teorisidir. Emek hareketinin doğallığına(kendiliğindenlik*abç.) boyun eğen ve aslında işçi sınıfının öncüsünün, işçi sınıfının partisinin öncü işlevinin olumsuzlanmasıdır. Bu teori, emek hareketinin devrimci karakterine kesinlikle karşıdır; aslında kapitalizmin temellerine karşı mücadeleye karşıdır, hareketin kapitalizmin “mümkün”, “izin verilen” iddiaları, “en az direniş çizgisi” çizgisini izlemesini ister. Trans-Sendikacılığın ideolojisidir. Doğallık teorisi, spontan emek hareketine bilinçli, metodik bir karakter verilmesine izin vermez; partinin işçi sınıfının başında çürümesini, kitlelerin vicdanını yükseltmesini, partinin hazırladığı direktiflere göre hareketi yönetmesini istemiyor. Bilinçli unsurların hareketin kendi yolundan gitmemesi ve partinin kendiliğinden harekete uyum sağlaması ve kendisi tarafından çekilmesine izin vermesi gerektiğine inanıyor. Bilinçli hareket unsurunun işlevinin, “morinacıların” ideolojisinin, tüm fırsatçılığın mantıksal temelinin hafife alınma teorisidir.

2. İlk PCI’nin yasal anlayışı mevcut bilinçli ve örgütlü komünist harekette hayatta kalır

Burjuvazinin ve din adamlarının yasalarına boyun eğmek, ilk PCI’nin yasal anlayışının sadece bir bileşenidir. Ana maddesi, Parti ve Komünistlerin, rejimin muhaliflerine tanıdığı alanlara müdahaleye yönelik eylemlerinin sınırlandırmasıdır. Bugün, komünist hareketin yeniden canlanmasından yana olduğunu iddia edenler arasında, bu kavram esas olarak emperyalist ülkelerin komünist hareketinin üç darasıyla kabaca tutarlı üç biçimde ifade edilmektedir.

1. Seçimciler: Komünist Parti’nin eylemini, seçim kampanyalarına ve seçimli meclislere katılım yoluyla medyada yürütülecek ajitasyon ve propaganda ile sınırlayanlar. İlk PCI’nin yasal fiilinin en sadık tercümanlarıdır ve deneyimlerinin yeniden basışında komünist hareketin yeniden doğuşu için viaticum’u görürler.

2. Ekonomiciler: Komünist Parti’nin eylemini sendika ve kindar mücadelede kitlelerin organizatör rolüyle sınırlayanlar. Bunlar arasında, örgütlenenlerin yanı sıra burjuvazinin yasalarını ihlal etme konusunda hiçbir şüphesi olmayan bireylerin yanı sıra kendilerini mücadeleye adama konusunda cömert buluyoruz. Sosyalist devrimi, er ya da geç giderek radikalleşen, koordine edilen, mücadeleci olan spontane mücadelelerin birikmesi sürecinin bir sonucu olarak patlak verecek bir olay olarak tasavvur ediyorlar.

3. İsyancılar: 70’li yıllardaki Savaşan Komünist Örgütlerin geçmiş yaptıklarını hatırlayan militarizmin yetimleridir. Komünist Parti’nin faaliyetlerini, kendi eylemleriyle örnek olacak ve kitleleri giderek daha mücadeleci ve “militan” biçimlerde savaşmak için heyecanlandıracak doğrudan eyleme adanmış bir avangart olarak tasavvur ediyorlar.

Bugün komünist hareketi ve yeniden doğuşunu düşünmenin bu üç yolunun savunucuları arasında Pontifical Republic rejiminin birçok samimi muhalifini ve işçi sınıfının ve halk kitlelerinin çıkarlarının bireysel olarak dürüst destekçilerini buluyoruz. Bu ortamların her birinde, ilk PCI’nin yasal anlayışının üstesinden gelme iradesi ve arzusu ifade edilir, ancak içinde seçimlere katılmaktan, sendikacılık yapmaktan veya isyan eylemleri düzenlemekten daha fazlasının mümkün olmadığı için istifa ettikleri için hala kapana kısılmış durumdalar. Daldıkları tranran parti karşıtı ruhu eğitmiş olanlar, yeniden inşasının destekçisi olacaklarına yemin etseler bile, gizli Partimize karşı saldırmaktan çekinmeyin, çünkü “gerçek seçim, ekonomik, hareket mücadelelerine” mesafelidir veya “kordon sanitaire”ine katılmak ((n)PCI’nin varlığını gizlemek, açık ve açık tartışmayı reddetmek) ve göç etmek ((n)PCI Gizli Servisler tarafından manevra yapılır : Hiçbir argümanı olmayan Marco Rizzo’nun savunmasıdır). “Gerçek mücadelenin” savunucularının bilmediği şey, içtenlikle bile olsa, partinin yeniden inşasının gözcü sesini yükseltirken, ilk PCI’nin büyük olduğunda ve büyük bir takipçi kitlesinin tadını çıkarırken yenilgiye yol açan yıkıcı yola devam ettikleridir:

1. Kendini ideal bir ufukta bulmakta ideolojik düzeyde, burjuvazi için az çok ortaktır: bu konuda konuşanlar bu amaç için mücadeleye ciddi bir şekilde dahil değilse (yenilgicilik ve bekle-gör);

2. Yukarıda belirtilen ufkun altında az çok tanımlanmış bir çizgiye yapışma ile siyasi düzeyde, bir birlik yapmak, seçimlerde yarışmak, düşmanı iddia edecek bir muadili (iddia edenlerin onsuz yapamayacağı) ve kendilerini rakiplerine indirgeyerek toplumsal toplama yapmak için örgütlenmek;

3. Uyuşmazlık, mücadele, seçim rekabeti, hareket vb.

Nihayetinde, pratikte, ilk PCI olan yasal anlayışın devamının, komünistlerin rolünü, halk kitlelerinin kendiliğinden hareketinin animatörlerinin rolüne düzleştirmesini, komünistlerin rolünün ise kendiliğinden hareketi geliştirmek ve dönüştürmek olduğunu görüyoruz. Parti’de örgütlü komünistlerin önemli işlevini yerine getirmek için ideolojik, siyasi ve örgütsel düzeyde donanımlı olmadıkları için onları istekli ama güçsüz devrimcilere indirgemektedir. Hangisi? Komünist, spontane hareketin dümen suyunda değildir. Komünist, siyasi iktidar mücadelesinin lideri ve organizatörüdür. O, komünist dünya anlayışına bağlılığı temelinde seçilen devrimin öncüsünün bir üyesidir. Spontane girişimlerle yüzleşen ve onları devrimci bir harekette bir araya getirmekle, burjuvazinin ve din adamlarının egemenliğini devirmek için savaşta rol oynamalarını sağlamakla ilgilenen seçilmiş bir organın üyesidir. Sürmekte olan sosyalist devrimin ajitasyonu ve propagandası (bekle ve gör ve bozgunculuğa sürgün) onun proselytize edici eyleminin kalbidir. Yeni işçi ve halk iktidarının inşaası, spontane mücadelelere müdahalesinin amacıdır. Yasal ve yasadışı olmak üzere gerekli her türlü yolla mücadele onun çalışma yöntemidir. Partimizin gizli doğası, bu yönde hareket etmeyi mümkün kılan ve muhtemel kılan önermedir. Eylemimizde her yasal ve kamu kurumundan yararlanıyoruz. Özellikle, bilinçli ve örgütlü komünist hareketin organları arasında öne çıkan kardeş partimiz CARC Partisi’nden yararlanıyoruz, çünkü bu bir kamu ve hukuk örgütüdür ama:

1. (Yeni) PCI’nin Komünist Parti’nin gizli olması gerektiğini türetdiğimiz şeylerin seyrinin ve ilk dalganın dengesinin analizini bizimle paylaşır,

2. Popüler Blok Hükümeti’nin kurulmasına yönelik eylem planımız ve özellikle işçi ve popüler örgütlerin çoğalttırması ve seçimlere ve sendikal ve kindar harekete müdahalenin yaratıcı ve devrimci kullanımına yönelik eylem planımız üzerinde işbirliği yaparak ülkemizdeki sosyalizm mücadelesine katkıda bulunur,

3. Komünist Parti’nin hukukcu anlayışlarına karşı ideolojik mücadeleye aktif olarak katkıda bulunur, her şeyden önce kamusal ve yasal karakteri göz önüne alındığında sosyalizm mücadelesine katkısının yararlı ancak sınırlı olduğunu kabul eder.

*****

Önleyici karşı koyma rejiminin kurulması, burjuvazinin başarısını bastırmak zorunda kalmadan önce komünist hareketin gelişmesini önleme ve önleme taahhüdünü sistematik hale getirir. İktidarın işçi sınıfı tarafından fethinin devrimci bir yolla elde edildiği yeni bir şey değildir. Yeni olan, iktidarın işçi sınıfı tarafından fethi tarihsel olarak günün düzeni olduğu için, iktidar mücadelesinin yönü, yani Komünist Parti, burjuvazinin kontrolünden ve önleyici karşı koyma sistemlerinden uzak bir yapı olmalı, yani gizli bir parti olmalıdır.

*****

3. (Yeni) PCI’nin stratejik yasadışılığı

“Deneyim, “belirleyici anda” devreye giren gizli bir organa sahip olmanın, komünist partileri kitleleri başarılı bir şekilde yönlendirebilecek hale getirmek ve hatta kafalarını kesmelerini ve yok etmelerini önlemek için yeterli olmadığını göstermiştir. Devrimci güçlerin birikimi ve oluşumu “burjuva toplumu içinde” gerçekleşmelidir, ancak mutlaka yavaş yavaş gerçekleşir. Bu nedenle yasal olarak gerçekleşemez. Parti, emperyalist burjuvazininkilere karşı üstünlüğe ulaşana kadar devrimci güçler birikene kadar, uygun bir taktik davranışla, kararlı bir çatışmaya zorlanmaktan kaçınmalıdır. Bu nedenle “yasal organizasyonun yanında” gizli bir organ oluşturmak yeterli değildir. Gizli olması gereken taraftır, yasal örgütü yönlendirmesi ve yine de partinin sürekliliğini ve eylem özgürlüğünü sağlaması gereken gizli örgüttür. Komünist parti gizli bir parti olmalı ve yeraltı hamlesinden işçi sınıfına, proletaryaya ve kitlelere gerekli ve yararlı olan tüm yasal hareketler: bu proleter devrimin ilk dalgasının dersidir”(Parti’nin doğası üzerine, La Voce 1, Mart 1999).

Gizlilik, savunma (Faşizm sırasındaki ilk PCI için olduğu gibi) veya saldırı (70’lerde BR için silahlı eylemlerin yürütülmesinin bir işlevi olarak olduğu gibi) taktiksel bir uygunluk değildir. Komünist Parti stratejik olarak gizli olmalıdır: gizli karakteri, siyasi iktidarın fethine ve düşman kuvvetlerin belirleyici kısmının bastırılmasına kadar, partinin ve mücadelenin çeşitli aşamalarında ki eyleminin elverişli bir ilkesidir. Bu, mücadele ettiği hedefle (burjuvazinin siyasal gücünü yıkmak ve sosyalizmi kurmak) ve mücadelenin özellikleri ve biçimiyle (egemen sınıfa karşı bir savaştır) tutarlıdır. Proleter devrimin ilk dalgasında, emperyalist ülkelerdeki hiçbir komünist parti yasadışılığı stratejik bir yön olarak teorileştirmemiştir. Ancak (Lenin’in yönettiği Rus Bolşevikleri gibi) faaliyet gösterdikleri koşullardan, mücadeleleri boyunca, tam olarak, yasadışı göçmenler, aynı zamanda en yüksek boyutlara ulaşanlar olmaya zorlandılar. İlk PCI bile, neredeyse 15 yıllık gizli faaliyetten sonra tarihinin en yüksek noktasına (1943-45 anti-faşist Direnişinin zaferi) ulaştı. Proleter devrimin ilk dalgasının tarihinde komünistlerin amaçlarının doğasına uygun hareket ettikleri, bir savaşın Genelkurmay Başkanı olarak bilim ve vicdanla hareket ettikleri yerde ve ne zaman hareket ettilerse üstün sonuçlar elde edilmiştir. Bunun olmadığı yerde ve zaman da yenilgi geldi. Stratejik yasadışılığı ilan ederek ve her şeyden önce biz (yeni) PCI’nin komünist hareketin yeni bir çağına katkıda bulunduk ve hala katkıda bulunuyoruz: geçmiş komünist hareketin teorik ve pratik mirasının senteze getirmemize izin verdiği en gelişmiş bilinç temelinde yeniden doğuş çağı. Marksizm-Leninizm-Maoizm, İtalyan komünist hareketinin deneyimlerinden türetilebilecek dersler ve öğretilerle de zenginleşen bu en ileri bilincin sentezidir. Gramsci’nin faşist polis ve Monarşi’den parlamento dokunulmazlığına saygı beklemekle hata yaptığı kabul edildi. Böylece Kasım 1926’da parlamento faaliyetlerini yürüttüğü Montecitorio’dan dönerken tutuklandı. Gramsci’nin arkasında biz komünistlerin bugün sahip olduğu tecrübe zenginliği yoktu. Düşmanlarımızdan büyüklük ve yasallık bekleyemeyiz. İlk PCI’nın sınırlarını ve hatalarını aşmak, her şeyden önce burjuvazi ve onun içinden edilemez savaş karakteriyle çatışmaya hazırlıklı olmak anlamına gelir. Kişisel niyetleri ne olursa olsun, komünist hareketin yeniden doğuşunun destekçileri, hüsnü kuruntu ve partinin gizli karakterinin stratejik gerekliliğini ortadan kaldırmaktadır. Ya parlamentolara yeniden girmeye çalışmak ya da devrimci kıyafetlerle morina ve ekonomici çizgileri gizlemek için iyi bir hüsnü kuruntu.

4. Egemen sınıfa karşı savaş açmak isteyenler (yeni) gizli PCI’ye kaydolmalı veya onunla işbirliği yapmalıdır.

Bugün Partimizin güçleri büyüyor ama işçilerin ve halk kitlelerinin spontane direnişinin artmasından daha düşük bir hızla. Birçok durumda, partinin Pontifical Cumhuriyeti rejimine ideolojik, siyasi ve örgütsel sunumını öneren çok sayıda yasal organ için mevcut olanlardan daha küçüktür. Bunun için onları (üç tank) Popüler Blok Hükümeti’nin taktikleriyle kullanıyoruz. Gizli partiye güç vermek, dolaşan hatalı, hukukçu ve temelde bekle ve gör ve bozguncu anlayışlara karşı ideolojik mücadeleyi körükleyen temel yoldur.

Gizli partinin varlığını ve eylemini doğru ve gerekli gören komünistlere, yapılacak sıçramayı belirtiyoruz: gecikmeleri kırın ve askere alın ve henüz askere gitmeye hazır değilseniz, Parti ile birçok olası işbirliği şekli deneyin! Parti’nin davasının senin pratik desteğine ihtiyacı var.

Siyasi ve kişisel deneyimlerinden, işlerin gidişatına karşı çıkmak için burjuvaziyi ve din adamlarını ülkenin yönünden devirmek ve güçlerini devirmek için savaşı organize etmek için kararlı bir şekilde savaşmak gerektiği sonucuna varan Pontifical Republic rejimi karşıtlarına diyoruz ki: dünya anlayışını inceleyin , devrimci strateji ve (yeni) PCI’nin eyleminin ifade edildiği çizgiler. (Yeni)PCI, burjuvazİye ve din adamlarına karşı savaşta her yolu kat etmeye kararlı olanların örgütüdür!

Parti’nin davasının hayranlarına, hatta kendilerini gizli Parti’nin sempatizanı ilan edenlere, (yeni) PCI gibi bir partinin “gerekli” olduğuna inananlara diyoruz ki: gizli Parti’ye olan ihtiyacı fark etmek ve çizgimizle anlaşmak sizi avangart unsurlar yapar. Partiye olan paylaşımınızı, hayranlığınızı, sempatinizi pratik aktivitelere dönüştürün. Gizli Parti kendini taklit etmez ve gizli Parti için tezahürat yapmaz: gizli Parti’de kendi pratik faaliyeti ile yönlendirilir veya desteklenir. Kalbinde bunun için iyilik yapmayı düşünse bile, partinin yönelimini, çizgisini, mücadele emarelerini, ajitasyonunu ve propagandasını hafif kalpli bir şekilde kullanan ve değerlendiren davamıza zarar verir. Zarar, örneğin, Parti’nin propaganda materyallerini hafifçe ele alan sempatizanlarımızınkiler, kendilerini, Parti ile bir ilişki yaşamadıkları, sonuçlarını nasıl üstleneceklerini bilmedikleri risklere maruz bırakırlar. Örneğin, gizli Parti’nin faaliyetlerine ve çizgisine uygun formüller, kategoriler, ifadeler kullanarak kamusal siyasi faaliyetlerini süsleyen beyan edilen sempatizanlarımızın zararları. Parti’nin gizliliğiyle, çevrenin en solcu olarak ortaya çıkacak bir süs gibi övünmez.

Bu yıl, ilk PCI’nin kuruluşundan CCP’nin kuruluşuna kadar birçok görkemli yıldönümleri var. Marksizm-Leninizm-Maoizm temelinde ülkemizde ve dünyada komünist hareketin yeniden canlanması için üstün çaba sarf ederek eski komünist hareketin kahraman savaşçılarını ve ilk komünist hareketten çıkardığımız dersleri onurlandırıyoruz. Komünist Parti’nin gizli doğası, bu makalede incelediğimiz tarih ve gelenek nedenleriyle, İtalyan komünistleri alanındaki yaygın uygulamayla en belirleyici ve kesinlikle en kıran öğretilerden biridir. Bu, hem burjuvazinin hem de din adamlarının ve bilinçli ve örgütlü komünist hareketteki yenilgi ve bekle-gör ajanlarının hem anti-komünist hem de anti-parti akımının, gizli Parti’yi inkar etmede, kendilerini imkansız hale getirmenin imkansız olduğu konusunda hemfikir olduğu bilimsel bir gerçektir. , maceracı, modası geçmiş. Ama hoşuna gitsin ya da gitmesin, tarih sosyalist devrimi yapmak için gizli bir komünist partiye ihtiyacınız olduğunu ve bu partiyi yapmak için (yeni) PCI’de birleşen komünistler olduğunu öğretir. Her bir üyemiz, destekçilerimiz, sempatizanlarımız onu güçlendirmeyle görevlidir!

Antonio L.

Kaynak: http://nuovopci.it/voce/voce68/indvo68.html

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Next Post

Antalya’da iki kadın katledildi

Pts Ağu 9 , 2021
Print 🖨 PDF 📄 eBook 📱 Haber Merkezi: Antalya’da Ali Alataş isimli erkek, balkondan girdiği evde boşandığı Gülcan Kılınç ve Gülcan Kılınç’ın annesi Gülizar Kılınç’ı katletti. Antalya’nın Kumluca ilçesinde Ali Alataş (55), 3 yıl önce boşandığı Gülcan Kılınç (35) ve annesi Gülizar Kılınç’ı (54) balkondan girdiği evde başlarından tabancayla vurup […]

Kategoriler


Translate »